پلاریزاسیون(قطبش) و دپلاریزاسیون چیست؟

در تعریف پلاریزاسیون یعنی مقاومت در برابر عبور جریان. طبق این تعریف، پلاریزاسیون منجر به عدم خوردگی می‎شود چرا که مانع جریان یافتن و حرکت الکترون ها و یا یون ها می‎شود. در مقابل دپلاریزاسیون به معنی از دست رفتن پلاریزاسیون است که منجر به خوردگی می‎شود. به عبارت دیگر عاملی که موجب عدم خوردگی یک ماده می‎شود پلاریزاسیون است.

دو عامل موجب پلاریزاسیون می‎شود: 1- انتقال بار 2- نفوذ

عامل انتقال بار: هنگامی که یک ماده تمایل به خوردگی و ورود به حالت کاتیون ندارد. در واقع وقتی پتانسیل منفی تر باشد تمایل به از دست دادن الکترون بیشتر است. عوامل تاثیر گذار بر این نوع پلاریزاسیون شامل موارد زیر می‎شود:

1- هر چه چگالی جریان بالاتر باشد پلاریزاسیون بیشتر است.

2- هر چه دما بیشتر باشد پلاریزاسیون کمتر است (هر 10 درجه سانتی گراد موجب دو برابر شدن سرعت خوردگی می‎شود).

3- تولید گاز موجب تشکیل لایه های حباب روی سطح شده و به عنوان یک عایق پلاریزاسیون را افزایش می‎دهد.

 

عامل پلاریزاسیون نفوذ(هم رفت): وقتی یک فیلم اکسید روی یک قطعه از طریق نفوذ تشکیل می‎شود، سرعت خوردگی را نفوذ کنترل می‎کند. یا هنگامی که در یک محلول برای ادامه خوردگی نیاز به نفوذ کاتیون به محلول اطراف و یا نفوذ آنیون از محلول اطراف به سطح است، در صورتی که سرعت واکنش ها به ترتیب توسط غلظت زیاد کاتیون یا غلظت کم آنیون کنترل شود، پلاریزاسیون نفوذ یا غلظتی رخ می‎دهد.

اولین نفری باشید که نظر می دهد.

دیدگاهی بنویسید

آدرس ایمیل شما محفوظ می ماند